ప్రేమికుల రోజైనా ఒక చిన్న మాట మాట్లాడలేని ఈ దౌర్భాగ్యుడు

ఆహ్లాదకరమైన ప్రకృతి వొడిలో 

చుట్టూ రమణీయమైన అందాలు 

అలా నన్ను పలకరిస్తుంటే ఎక్కడో దూరంగా నిల్చుని 

నన్ను నీ కౌగిలికి ఆహ్వానిస్తుంటే ఒక్కసారిగా 

అలారం మోగింది. అప్పుడు అర్దమైంది అదంతా నా కల అని..

ఇలా నా జీవితం కోటి "కల"ల సాగర తీరం లో నీ 

ప్రణయ ఆటుపోటుల మద్య కోన ఊపిరితో కొట్టు మిట్టాడుతోంది.

ప్రతి రోజు నీ నవ్వు లో రతనాల మూటలను కట్టుకునే 

నేను ఆ నవ్వులు నాకోసం 

కావని తెలిసినపుడల్లా క్షణానికి వేయి సార్లు మరణిస్తున్నాను..

ఎన్నో జంటలు ఈరోజు తమ ప్రేమ 

ఊసులు చెప్పుకుంటూ, బహుమతులు, రోజాలు ఇలా 

లోకాన్ని మరచి తమ ప్రేమాలలో ఎవరికీ వారు 

ఒక కొత్త లోకాన్ని నిర్మించుకునే ఈ ప్రేమికుల రోజైనా 

ఒక చిన్న మాట మాట్లాడలేని ఈ దౌర్భాగ్యుడు నిమిషానికో 

నరకం అనుభవిస్తున్నాడు. నీ స్నేహం తో నా పతీ క్షన్నాన్ని 

ఎంతో సుందరం గా మార్చిన నువ్వే ఈనాడు 

ఇలా నిర్దాక్షిణ్యం గా ఉంటె 

నా సున్నితమైన హృదయం తట్టుకోలేకపోతోంది.. 

సేకనుకోసారి మృత్యువుతో నువ్వు 

మల్లి ఎప్పటికైనా దక్కుతావనే చిన్ని ఆశ అనే ఆయుధం తో 

పోరాటం సాగిస్తోంది.

నన్ను ఇకనైనా నీ ప్రేమలో

చుక్క నీరు దొరకని నీ విరహ ఎడారిలో కన్నేరునే అమృతంగా తాగుతూ నీ వేడి నిట్టూర్పుల సెగల మంటలలో కలి బూడిదైపోతున్న నన్ను ఇకనైనా నీ ప్రేమలో ఊయలలూగించలేవా ప్రియతమా..?????????

ఇట్లు నీ నేను..!

లోకమంతా భారం

నీ ప్రేమలో నన్నే 
నీ ప్రేమగా మార్చిన 
నీకు నా ప్రేమే 
భారమైనప్పుడు ఈ 
లోకమంతా నాకు 
భారంగానే కన్పిస్తోంది..!

ఎగురుతున్న నా మనసు..!

చెలియ చూపులు నన్ను తాకిన క్షణమున
మనసే మధురిమలు పలుకుతుంటే..
చెలియ సొగసులే సరిగమలు పాడే వేల
నిండు పున్నమి వెన్నెలల పూల వర్షం కురిపిస్తుంటే...
ఎగురుతున్న పక్షులలో నా మనసు 
నాకూ రెక్కలోచ్చాయంటూ గర్వంగా చెప్పింది..! 


చేపకు నీరే ప్రపంచం
పక్షికి గాలే లోకం
అలాగే నాకు నువ్వే సర్వం...!


వందలాది సునామీలే ఒచ్చినా, 
ఈ ప్రపంచం అంతా మునిగి పోయినా,
నన్ను లేకుండా చేస్తాయేమో కానీ,


నా మనసునీ.. నా మనసులోని నీ జ్ఞాపకాలను
కనీసం స్పురించాలేవు ప్రియతమా... 

నీ ప్రేమ లేని జగతిలో జీవించలేను...

జీవితం లో ప్రతీ ఘటనకీ, ప్రతీ మజిలీకీ ఒక కారణం 
అంటూ ఉంటుంది. కానీ ఏమిటీ ఈ అనుభందం..?
నీతో ఎన్ని గొడవలైనా, ఎన్నిసార్లో అలకలు చిలకలై చిలకలై ఎగిరినా...,
కోపాలు, తాపాలు ఎన్ని ఒచ్చినా ఇంకా నిన్ను వీడలేకున్నాను.
నువ్వు నన్ను చీదరించుకున్నా, అసహ్యించుకున్నా సరే 
నిన్ను విడవాలని అనుకున్నా వీడలేకున్నాను... ఎందుకిలా..?
ఎన్నిసార్లో నామనసుని కట్టడి చేసినా 
మళ్ళీ అది నీ వైపే పరుగులు తీస్తోంది.
ఏమిటి నాతప్పు..? ఎందుకు నాకీ శిక్ష...?
నిన్ను అమితంగా ప్రేమించటమే నా నేరమా..?
ప్రతీ క్షణం ఎక్కడ నిన్ను 
కష్టాల నీడ తాకుతుందో అని తపన పడుతూ..,
ఎక్కడ నీవు తప్పటడుగు వేస్తావో 
అని అనుక్షణం ఆలోచించిన నా మనసుదే తప్పంటావా..?
ఎప్పటికీ నేను నీ చేలిమినే నంటూ చేసిన బాసలు ఎటు పోయాయో...
అనురాగం లేని నీ చూపులు, ప్రేమలేని నీ పలుకులు
నన్ను మరింత క్షోభకి గురిచేస్తున్నాయి...
ఇక నేను తాళలేను... ఈ నరకం అనుభవించలేను..
నీ ప్రేమ లేని జగతిలో జీవించలేను...