Thursday, 19 June 2014

నిత్యం నాలో నన్ను నేను కనుగొంటున్నా.. - సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు

నేనూ ఏడుస్తా...

నేనూ ఏడుస్తా...
చిన్నపిల్లోడిలా ఎక్కి ఎక్కి ఏడుస్తా..
ఆడపిల్లలా నక్కి నక్కి ఏడుస్తా..
చేపపిల్లలా నీటిలోన ఏడుస్తా..
వర్షంలో చినుకుల్లో కలిపేస్తా
నా కన్నీళ్లని., బాదల్లో
కంటిబావిలో ఇంకేస్తా చెమ్మను నేనే అయి..
కానీ ప్రతీ చుక్కనీ నా కలల కుండీలో
పెరుగుతున్న "భవిష్యత్తు" అనే మొక్కకి పోసి అందంగా పెంచుతా..
- సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు

Friday, 13 June 2014

కవితల్తో కవ్వించే కవి కన్నీటి కావ్యం కాంచేదెవరో..?
- సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు, 13-06-2014, 08:30
ఇలలో నిన్ను గాంచే ఓ నరుడా, నీలో ఇలను గుర్తించు..
ప్రతీ జీవి ఆనందాలూ నీలోనే అలలై వొచ్చి చేరుతాయి..
- సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు

Thursday, 12 June 2014

దేవుడికి లేని కుల మత భేదాలు మనుషులకి ఎందుకు..? - సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు

Wednesday, 11 June 2014

నేనే దేవుడిని అనిపిస్తుంది అప్పుడప్పుడూ.. 
మనసూ, ఆలోచన రెండూ ఒకటే అనిపించినప్పుడల్లా.. 
- సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు

Tuesday, 10 June 2014

ఏం చెయ్యను చెప్పు మరి..

****************************
నిండు జాబిలికి గాలం వేద్దాం అనుకుంటే
తన వెన్నెలమ్మకి ప్రమోదమైన ప్రేమని 
పంచేందుకు చంద్రుడున్నాడంది..
నా హృదయాన్ని మీటే అనురాగ వీణ
ఆకాశవాణి కి నిచ్చెనేద్దాం అనుకుంటే
ఆ కృష్ణవర్ణం మబ్బుల్తో కమ్మేసింది..
అంతులేని ఆప్యాయతలు పంచే
అనురాగవందినిపై ఆశ పడ్డాను..
చేరనీయకుండా సంగీత మెహరులు
చంటోడిలా తన చెంత చేరాయి..
నన్ను దూరం చేశాయి..
రంజుమనే రమ్యరాగాలను ఆలపించాలని
ఆతృతగా ఎదురుచూశా, కానీ
తెలియని తేజం తనలో నాపై
ద్వేష బీజాలు నాటింది..
వయ్యారాలు పొయే వలపుల వల్లికి
వల వేద్దాం అనుకుంటే వన్నెల వెన్నెల్లో
వయసు సేదతీరేలోపు సరదాగా
సైడైపోయింది సక్కని సిన్నోడితో..
ఆడు సిన్నోడు కాదు నన్ను పక్కకి నెట్తేసిన బుడ్డోడు..
కాదు కాదు ఈ బంగారాన్ని తగిలించుకున్న బండోడు..
- సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు

Sunday, 1 June 2014

ఆ బ్రహ్మ వొచ్చి బతిమాలాడు

నీకోసం కవిత రాద్దాం అనుకుంటా..

చేయి కీబోర్డు మీటదాకా వెళ్ళగానే
నువ్వు తప్ప ఇంకేమీ గుర్తురాదు మెదడుకి..
నా వేళ్ళు కీబోర్డు నుంచి నావైపు తిరిగి 
తిడుతూ ఉంటాయ్ ఇంకెంతసేపురా ఆలోచిస్తావ్..
త్వరగా ఏదో ఒకటి చెప్పు టైపు చేస్తా అని..!
కానీ ఎన్నిటైపుల్లో ఆలోచించినా ఒక్కక్షరం కూడా
బయటకు రామంటూ తలుపులేసుకుంటున్నాయి..
కానీ అప్పుడే నీ జ్ఞాపకాలు 
అక్షరాలు రాకపోతేనేం, నీకు మేమున్నాం 
అంటూ అదాటున అల్లేశాయి..
నువ్వు చెప్పిన మాటలన్నిటినీ కట్టిన మూటలు
ఎన్ని ఉన్నాయో అవన్నీ వొంపుకున్నా.. చాలా పెద్ద
కుప్పే అయ్యింది.. ఇంతలో నీకోసం నేను కన్న కలలన్నిటినీ
బధ్రంగా దాచిన దారి కనపడే సరికి వాటిని వెతికి తీసుకొచ్చి
కుప్పగా పోయటానికి ఎన్ని తిప్పలు పడ్డానో..
ఇలా నీ ఊహలు, నీ చేష్టలు, నీ అల్లర్లు, నాతో పంచుకున్న
అనుభవాలూ అన్నిటినీ తెచ్చి కుప్పలుగా పోశా
సరిపోలా ఆ స్థలం..
ఐనా సరే పోస్తూనే ఉన్నా..
ఆఖరుకి చూస్తే, నేను శూన్యంలో ఉన్నా,
ఆ కుప్పల తెప్పలకి
భూమి సరిపోలా..
సౌరకుటుంబం సరిపోలా..
విశ్వం కూడా నిండిపోతుంటే, ఒక్కసారిగా
ఆ బ్రహ్మ వొచ్చి బతిమాలాడు, నువ్విలా విశ్వాన్నంతా నింపేస్తే
నేను పుట్టించే జీవాలకి చోటు లేదంటూ..
అయీనా వినలేదు.. వినలేను..
ఎందుకంటే నాకు తెలిసినంత వరకు
విశ్వంలో ప్రతీ అణువులోనూ నువ్వూ
నీ ప్రేమ తప్ప ఇంకేమీ లేదు మరీ..!
ఇట్లు నీ నేను 
<3  సత్యం జి, 01-06-2014, 22:15