నీ ఆలొచనల ముళ్ళ తీగలతొ నన్ను కట్టి పడేస్తోంది...!!!!

అర్దవంతమైన నా స్నెహం లొ అపార్దాలకు తావు లెదు...!
అయినా నీవు నన్ను అర్దం చెసుకొనందుకు నాకెంతగానో బధగా ఉంది..

నీకు తెలుసు నా స్నెహం లొ దాపరికాలు లెవని...!
అయినా నా వద్ద నీ బాధలను, భావాలను దాస్తున్నందుకు నాకెంతగానో బధగా ఉంది..

వేయి అబద్దాలు ఇంకెన్నొ వేల క్షనాలు నిన్ను ఆనందం లొ ఉంచగలవని తెలిసినా,
నిజం మత్రమె ఊపిరిగా జీవిస్తున్న నా దగ్గరె నువ్వు అబద్దాలను ఆయువు చెయటం నాకెంతగానో బధగా ఉంది..

ఒక్క నువ్వు మత్రమె నా నిజమైన స్నెహమని భావించిన నాకు,
నీకు నాకన్నా ముక్యమైన వాళ్ళు ఉన్నరని తెలియగానే నాకెంతగానో బధగా ఉంది..

నీ కొసం ఎన్నొ వదులుకుని అనుక్షనం నీకై పరితపిస్తుంటే,
నీవెమో నన్ను కాక మిగిలిన వారిని వదలలెనని చెప్పకనె చెప్తుంటె నాకెంతగానో బధగా ఉంది..

ఇన్ని బాదలను వదిలించుకుందమని అనుకున్నా,
వీడలెని నీ స్నెహ బంధం నీ ఆలొచనల ముళ్ళ తీగలతొ నన్ను కట్టి పడేస్తోంది...!!!!

ప్రేమికుల రోజైనా ఒక చిన్న మాట మాట్లాడలేని ఈ దౌర్భాగ్యుడు

ఆహ్లాదకరమైన ప్రకృతి వొడిలో 

చుట్టూ రమణీయమైన అందాలు 

అలా నన్ను పలకరిస్తుంటే ఎక్కడో దూరంగా నిల్చుని 

నన్ను నీ కౌగిలికి ఆహ్వానిస్తుంటే ఒక్కసారిగా 

అలారం మోగింది. అప్పుడు అర్దమైంది అదంతా నా కల అని..

ఇలా నా జీవితం కోటి "కల"ల సాగర తీరం లో నీ 

ప్రణయ ఆటుపోటుల మద్య కోన ఊపిరితో కొట్టు మిట్టాడుతోంది.

ప్రతి రోజు నీ నవ్వు లో రతనాల మూటలను కట్టుకునే 

నేను ఆ నవ్వులు నాకోసం 

కావని తెలిసినపుడల్లా క్షణానికి వేయి సార్లు మరణిస్తున్నాను..

ఎన్నో జంటలు ఈరోజు తమ ప్రేమ 

ఊసులు చెప్పుకుంటూ, బహుమతులు, రోజాలు ఇలా 

లోకాన్ని మరచి తమ ప్రేమాలలో ఎవరికీ వారు 

ఒక కొత్త లోకాన్ని నిర్మించుకునే ఈ ప్రేమికుల రోజైనా 

ఒక చిన్న మాట మాట్లాడలేని ఈ దౌర్భాగ్యుడు నిమిషానికో 

నరకం అనుభవిస్తున్నాడు. నీ స్నేహం తో నా పతీ క్షన్నాన్ని 

ఎంతో సుందరం గా మార్చిన నువ్వే ఈనాడు 

ఇలా నిర్దాక్షిణ్యం గా ఉంటె 

నా సున్నితమైన హృదయం తట్టుకోలేకపోతోంది.. 

సేకనుకోసారి మృత్యువుతో నువ్వు 

మల్లి ఎప్పటికైనా దక్కుతావనే చిన్ని ఆశ అనే ఆయుధం తో 

పోరాటం సాగిస్తోంది.