ఉదయ కన్య||సత్యం గడ్డమణుగు||

రాత్రంతా ఏమైపోయావ్..
నన్ను అలా ఒక్కడిని వదిలేసి వెల్తావ్.. 
నువ్వులేని వొంటరి రాత్రిని గడిపేశాక 
మెల్లగా వొచ్చి నిద్రలేపుతావ్.. 
నువ్వేదో నా సెల్లులోని అలారం లాగా 
నిద్రలేపటానికే పుట్టావనుకుంట..

మనిద్దరి ప్రణయ నాదాలను చూసి
కుళ్ళుకున్నారేమో ఆ సూర్య చంద్రులు..

రాత్రివేళ నిన్ను నా కౌగిట చేరనీయకుండా
ఆ చంద్రుడు నిన్ను దాచేస్తున్నాడు కదూ..

నాకంతా తెలుసు..

నన్ను చేరేందుకు నువ్వు పడే ఆరాటం తెలుసు..
నకై నీ తాకిడి చేసే విన్యాసాలు తెలుసు..
నీకు నేనంటే ఎంత పిచ్చో తెలుసు..

నువ్వు ఎలాగొలా ఆ చంద్రుని చెర నుంచి తప్పించుకుని వచ్చి
నిదురిస్తున్న నా మోముని చేతులారా తడిమి
నీ గుండెలపైకి తీసుకున్న క్షణం
ఆ ఒక్క క్షణం, మళ్ళి ఆ సూర్యుడేదో
చంద్రుడికి రైట్ హ్యాండ్ లాగా
గబాల్న వొచ్చేసి నేను కళ్ళు తెరిచి నీ వదన
మోహనాన్ని చూసేలోపు నిన్ను ఎత్తుకుపోతున్నాడు..

రోజూ ఇదే జర్గుతోంది..
మళ్ళీ నిరీక్షణ.. మళ్ళీ ఎదో కొత్త ఆవేదన..
కొన్ని సార్లు నిద్రలేని రాత్రులు నీ కోసం..
కొన్ని సార్లు నిద్రలోకి జారుకుంటా నీ అందాన్ని కలలోనైనా
కూసంత ఎక్కువ సేపు చూడగలనేమో అని..

నేనడక్కుండానే నాకోసం ఉంటావ్..
నన్ను తెలియని ఒక అద్భుత లోకాన
విహరింపజేస్తావ్ నీ వొడిలోకి తీసుకుని..
అదిచాలదా నాకీ జన్మకి..?

-సత్యం గడ్డమణుగు, 14-11-2013, 08:23